با سلام خدمت دوستان عزیز  تحقیق زیر توسط همکلاسی تهیه شده امیدوارم که خوشتون بیاید

              شناخت فرمت های رایج صوتی و تصویری

                               فرمت های صوتی

MP3

اصلی‌ترین فرمت موسیقی قابل پخش روی پخش‌کننده‌های همراه، MP3. است. این فرمت که به عنوان محبوب‌ترین و اصلی‌ترین فرمت پخش موسیقی در اینترنت مورد استفاده قرار می‌گیرد، سال‌هاست به عنوان یک استاندارد بین‌المللی در بین تمامی نرم‌افزارها و سرویس‌های پخش موسیقی پذیرفته شده است. نام MP3 از نام نوع فایل MPEG و لایه صوتی سه گرفته شده است. لایه سه یکی از سه روش کدگذاری برای فشرده سازی صوتی است که با اعداد ۱ و ۲ و ۳ مشخص می‌شوند. این فرمت با حذف بخشی از صداهای موجود در فایل‌های موسیقی که عمدتاً خارج از محدوده شنوایی انسان یا بسیار ضعیف هستند، حجم فایل‌های صوتی را به میزان قابل توجهی پایین می‌آورد و بدین ترتیب می‌توان تعداد زیادی فایل موسیقی را روی حافظه‌های کم‌حجم پخش‌کننده‌ها جا داد. یک فایل موسیقی معمولی با این حجم تقریباً چهار تا پنج مگابایت حجم دارد.

WAV

فرمتWAV سال‌ها پیش به صورت مشترک از سوی مایکروسافت و IBM ارائه شد. این فرمت به عنوان فرمت پیش فرض صوتی در ویندوز ۹۵ مورد استفاده قرار گرفت و پس از گذشت چندین سال کم کم به عنوان یک استاندارد برای اصوات داخلی ویندوز (مثل همان صداهایی که در هنگام ورود و خروج از محیط ویندوز می‌شنوید) تبدیل شد.فایل‌های WAV با پسوند wav. مشخص می‌شوند و تقریباً به ‌وسیله تمام برنامه‌های ویندوزی که امکان پخش صدا را دارند، قابل پخش هستند. بیشتر تلفن‌های همراه موجود در بازار نیز که می‌توانند فایل‌های موسیقی را پخش کنند، می‌توانند از این فرمت به عنوان زنگ‌های پیش فرض استفاده کنند.از آنجا که این فرمت از هیچ یک از روش‌های فشرده‌سازی اطلاعات استفاده نمی‌کند، حجم فایل‌های آن بسیار بالاست و به همین دلیل برای پخش موسیقی روی تجهیزات همراه کاربردی ندارد.

WMA

Windows Media Audio یا WMA، فرمت جدیدی است که از سوی مایکروسافت ارائه شده و حجم آن تا نصف همتای MP3 خود می‌رسد.این فرمت که در ابتدا تنها از سوی خود مایکروسافت و نرم‌افزار پخش موسیقی رسمی ویندوز یعنی Windows Media Player پشتیبانی می‌شد، امروزه از سوی بسیاری از سایت‌های موسیقی به عنوان فرمت اصلی آهنگ‌های قابل دانلود پذیرفته شده است.کیفیت فایل‌های WMA تفاوت چندان زیادی با آهنگ MP3 ندارد و گفته می‌شود که در حجم‌های خیلی پایین (حجم‌های در حد کیلوبایت) حتی کیفیتی بالاتر از MP3 را ارائه می‌دهد. یک فایل معمولی موسیقی با این فرمت تقریباً بین دو تا سه مگابایت حجم دارد.بنابراین در صورتی که پخش کننده شما امکان پخش این فرمت را دارد، بهتر است تمام آهنگ‌های خود را با این فرمت ذخیره و استفاده کنید. WMA از روش‌های فشرده‌سازی خاصی استفاده می‌کند که هیچ یک از اطلاعات صوتی را حذف نمی‌کند. این روش فشرده‌سازی به Lossless Compression شهرت دارد.

OGG

یک نوع فرمت فشرده‌سازی صوتی محسوب می‌شود که از سوی مجامع طرفدار منبع‌باز (Open Source) به عنوان فرمت رقیب MP3 ارائه شده است و از آنجا که یک فرمت منبع باز است، در تجهیزات مختلف کیفیت و حجم متفاوتی دارد. برخی از شرکت‌ها از این فرمت برای پخش فایل‌های صوتی خاص دستگاه استفاده می‌کنند و با تغییر در نرخ بیت صوتی آن‌ها، صداهای منحصر به دستگاه خود را تولید می‌کنند.فرمت ogg. به اندازه‌ای متنوع است که حتی مشخص نیست که فایل مذکور یک فایل ویدیویی، صوتی، یا متنی است! این تنوع گیج‌کننده که از ذات منبع‌باز بودن فایل سرچشمه می‌گیرد، به واسطه کدک‌هایی (Codecs) همچونVorbis برای فایل‌های صوتی (که اغلب در پخش‌کننده‌های موسیقی استفاده می‌شود)، Theora برای فایل‌های تصویری (قابل استفاده در تلفن‌های همراه)، Speex برای فایل‌های سخنرانی و… از هم مجزا می‌شوند. فرمت‌های صوتی معمول OGG عموماً برای ذخیره کردن زنگ‌های تلفن همراه و فایل‌های صوتی کوتاه با میزان بیت بسیار پایین استفاده می‌شوند و معمولاً حجم آن‌ها در حد چند ده کیلوبایت است. تفاوت این فرمت با فرمت‌های دیگر این است که به صورت رایگان عرضه می‌شود، و مورد استفاده قرار می‌گیرد و در اختیار هیچ نهاد یا شرکتی نیست.

Real Audio/Video

این فرمت که با پسوند‌های ( ra .ram .rm.) شناخته می‌شود، یک فرمت اختصاصی است که به شما امکان می‌دهد موسیقی‌های موجود در اینترنت را به صورت پیوسته بشنوید. به این قبیل از موسیقی‌ها Streaming Audio می‌گویند. برای گوش دادن به این فایل‌های موسیقی به نرم‌افزار Real Audio احتیاج دارید که نسخه رایگان آن از اینترنت قابل دریافت است.فرمت Real Audio از سوی شرکت RealNetworks ارائه و به صورت اختصاصی پشتیبانی می‌شود. بنابراین اگر موسیقی‌های Real را از اینترنت دریافت کرده‌اید و پخش‌کننده همراهتان، نرم‌افزار Real Audio یا نرم‌افزار پشتیبانی کننده آن را ندارد، باید قبل از انتقال فایل، به طور کلی فرمت آن را (با برنامه‌های مبدل Real به MP3 تغییر دهید.Real Audio نیز همانند MP3 از روش‌های فشرده‌سازی Loosy استفاده می‌کند که موجب حذف اطلاعات از روی فایل صوتی می‌شود.

MIDI

فرمت MIDI که نام آن از عبارت رابط دیجیتال ادوات موسیقی (Musical Instrument Digital Interface) گرفته شده است در موسیقی نیست، بلکه یک سری کد‌های دیجیتال است که هر کدام به یک نت یا ساز اختصاص دارند و با پخش پی‌درپی آن‌ها، یک فایل موسیقی بازسازی می‌شود. به همین علت، هنگامی که این فرمت را در اینترنت جست‌وجو می‌کنید، گاهی با انبوهی از اعداد و ارقام نوشته شده مواجه می‌شوید. این‌ها همان کد‌هایی هستند که زنگ‌های موسیقایی را در تلفن‌های همراه سطح پایین بازسازی می‌کنند. فرمت MIDI (که البته خود انواع مختلفی دارد که بر اساس تعداد آلات موسیقی قابل پخش مشخص می‌شوند، روی تمامی تلفن‌های همراه قابل پخش است. بنابراین اگر گوشی تلفن همراه شما امکان پخش مستقیم موسیقی را ندارد، می‌توانید با جست‌وجوی عبارت (نام خواننده +midi.) در گوگل، به مجموعه عظیمی از فایل‌های MIDI که عموماً حجم آن‌ها در حد چند ده کیلوبایت است، دسترسی پیدا کنید. سپس آن‌ها را دانلود نمایید و به تلفن همراه‌تان منتقل کنید.

AVI

این فرمت مخفف عبارتAudio Video Interleave است و یکی از معمول‌ترین فرمت‌های صوتی و تصویری در تجهیزات دیجیتالی به شمار می‌رود که از سوی شرکت مایکروسافت ارائه شده است. این فایل‌ها دارای پسوند avi. هستند. وضوح آن‌ها تا ۲۴۰*۳۲۰ پیکسل و سرعت پخش آن‌ها حداکثر سی فریم در ثانیه است که هیچ کدام از آن‌ها برای پخش در حالت تمام صفحه (Full Frame) مناسب نیستند. اما از سوی دیگر، این فایل‌ها برای پخش به هیچ سخت‌افزار خاصی نیاز ندارند. به همین خاطر، بسیاری از تولیدکنندگان محصولات چندرسانه‌ای و حتی سازندگان دوربین‌های دیجیتال ترجیح می‌دهند برای دستیابی به بازار بزرگ‌تری از کاربران، از این فرمت به عنوان فرمت پیش فرض ضبط و پخش استفاده کنند.

                                 فرمت های تصویری

DivX

نام اختصاری عبارت Digital Video Express، یک فرمت جدید DVD-Rom است که از سوی چندین شرکت بزرگ فیلمسازی همچون Paramount ،Dreamworks SKG ،Disney و Universal ارائه شده است. با استفاده از این فرمت، یک فیلم (یا هر اطلاعات دیگری) که در داخل DVD-Rom قرار می‌گیرد، تنها برای زمان محدودی (مثلاً دو روز) قابل پخش است.بنابراین به محض این‌که DVD مذکور را در داخل دستگاه پخش قرار می‌دهید، یک شمارنده شروع به شمارش می‌کند. هر پخش‌کننده DivX امکان اتصال به خط تلفن و برقراری ارتباط با سرور اصلی شرکت پخش کننده را دارد تا بتواند اطلاعات مربوط به هزینه خدمات را دریافت کند. تصور می‌شود، این فرمت بالاخره بتواند جایگزین فیلم‌های ویدیویی بشود؛ زیرا در کشور‌های ارائه‌دهنده این محصولات، دیگر نیازی به بازگرداندن فیلم اجاره شده نیست. همان‌طور که گفته شد، این فرمت جدید تنها از سوی چند شرکت ارائه می‌شود و بالطبع هنوز از سوی تمامی شرکت‌های سازنده تجهیزات پخش کننده مورد استقبال قرار نگرفته است. بنابراین اگر روی دستگاه پخش DVD شما عبارت DivX نقش بسته است، بسیار خوش‌شانس هستید.اما فرمت DivX (دقیقاً به همین شکل نوشته شده) یک فرمت فشرده‌سازی تصویری است که بر اساس فناوری MPEG-4 بنا شده است. این روزها از این فرمت برای تبدیل و فشرده‌سازی فیلم‌های DVD استفاده می‌شود. فیلم‌های تبدیل شده دارای کیفیت قابل قبولی هستند و حجم آن‌ها بسته به میزان فشرده‌سازی متغیر است. حجم معمول برای هر فیلم DivX حدوداً به اندازه یک سی‌دی (در حدود هفتصد مگابایت است). برای تبدیل این فرمت باید از نرم‌افزارهای مخصوص آن استفاده کنیدکه در سی‌دی‌های نرم‌افزاری موجود در بازار فراوانند.ظاهرا ًMedia Player ویندوز می‌تواند با نصب یک وصله فرمت مخصوص این فرمت را پخش کند. این وصله در سایت مایکروسافت ارائه شده است. بنابراین اگر می‌خواهید فایل‌های DivX خودتان را روی ویندوز بدون هیچ برنامه جانبی تماشا کنید، می‌توانید این وصله را دریافت کنید.

 

 

MPEG

مخفف عبارت Moving Picture Experts Group است که به صورت M-PEG خوانده می‌شود و به گروهی از فرمت‌های استاندارد فشرده‌سازی گفته می‌شود که از سوی گروه ISO ارائه شده‌اند. این فرمت معمولاً نسبت به فرمت‌های رقیب همچون AVI و QuickTime کیفیت بالاتری دارد و برای فشرده‌سازی بیشتر فریم‌های تصویر، تنها تغییرات ایجاد شده در فریم‌های پشت سر هم را ذخیره می‌کند. در این حالت دیگر لازم نیست هر فریم به صورت جداگانه ذخیره‌سازی شود. بنابراین اگرچه این نوع فشرده‌سازی از نوع Lossy محسوب می‌شود و بخشی از اطلاعات تصویر از دست می‌رود، کاهش اطلاعات به گونه‌ای است که توسط چشم انسان قابل تشخیص نیست. سه استاندارد مهم‌تر MPEG عبارتند از:

MPEG-1: این فرمت تصاویر ویدیویی را با وضوح ۲۴۰*۳۵۰ پیکسل و سرعت سی فریم در ثانیه پخش می‌کند که کیفیت آن اندکی کمتر از کیفیت پخش ویدیوهای معمولی است.

MPEG-2: وضوح پخش تصاویر ویدیویی در این فرمت ۴۸۰*۷۲۰ و ۷۲۰*۱۲۸۰ پیکسل با سرعت شصت فریم در ثانیه است و کیفیت صدا در آن دقیقاً همان کیفیت سی‌دی صوتی است. این فرمت برای پخش روی استاندارد‌های مهم تلویزیونی همچون NTSC و حتی HDTV مناسب است و به وسیله DVD-Romها مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ زیرا حجم یک فیلم دو ساعته با این فرمت تقریباً چند گیگابایت می‌شود!

MPEG-3: یک الگوریتم استاندارد برای فشرده‌سازی صدا و تصویر است که بر اساس فناوری‌های MPEG-2، MPEG-1 و Apple QuickTime بنا شده است. از این فرمت برای تصاویر ویدیویی که قرار است از یک پهنای باند باریک عبور کنند و پخش شوند (مثلاً اینترنت یا شبکه) استفاده می‌شود. این فرمت امکان ترکیب با عکس‌ و انیمیشن‌های دو بعدی و سه‌بعدی را دارد و از سال ۱۹۹۸ به عنوان فرمت استاندارد پخش اینترنتی ارائه شد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          آشنایی با کدک(CODECS) های ویدئویی ویندوز

همه ی ما ، هر از چند وقت با فایل های صوتی و ویدئویی دچار مشکل می شویم، حتی کار کشته های رسانه های دیجیتالی . یکی از بزرگترین عوامل این نوع از اشکالات چیزی به نام عجیب و غریب CODECS است، که آن را کدکس تلفظ می کنیم.

کدک چیست؟

 کدک، نرم افزاری است که برای منقبض کردن و یا منبسط کردن نمودن یک فایل رسانه ای دیجیتالی به کار می رود، مانند فایل های صوتی و یا ویدئویی، پخش کننده های فایل های چند رسانه ای برای پخش و یا تولید فایل های رسانه ای دیجیتالی از کدک ها استفاده می کنند. برای مثال، وقتی یک قطعه موسیقی را از روی یک سی دی صوتی روی کامپیوترتان پیاده می کنید، نرم افزار چند رسانه ای شما، مثلا مدیاپلیر از یک کدک برای فشرده کردن موسیقی به صورت یک فایل صوتی استفاده می کند. برحسب غریزه ، مدیاپلیر از کدک صوتی ویندوز برای فشرده ساختن موسیقی به صورت یک فایل متراکم از نوع WMA استفاده می کند. به این ترتیب، وقتی آهنگی را که از روی سی دی به کامپیوترتان پیاده کرده اید، پخش می کنید، پخش کننده از یک کدک برای منبسط کردن فایل های صوتی و فرستادن آن به بلندگوی کامپیوترتان استفاده می کند. همین قاعده در مورد تقریبا همه ی فایل های صوتی و یا ویدئویی کامپیوترتان مصداق دارد.

 

 

چه کدک هایی ضمیمه ی مدیاپلیر ویندوز شده است؟

در حال حاضر صدها نوع کدک های صوتی و ویدئویی وجود دارند. بعضی ها را خود مایکروسافت ابداع کرده است ، اما اکثریت وسیعی از کدک ها را شرکت ها، موسسات ، و افراد حقیقی تولید نموده اند. تعدادی از متداول ترین کدک ها در بطن سیستم عامل ویندوز و مدیاپلیر آن منظور شده اند، مانند کدک صوتی ویندوز WMA،کدک ویدئویی ویندوز WMV و MP3. اگر دارید یک فایل صوتی یا ویدئویی را پخش می کنید که نیازمند یک کدک خاص باشد برحسب غریزه منظور نشده است ، خود مدیاپلیر از سرتاپای کامپیوترتان را می گردد تا ببیند آیا می تواند یکی از کدک هایی را که سایر برنامه های ضبط و پخش کننده ی چند رسانه ای در کامپیوترتان نصب کرده اند ، به کار ببرد یا خیر. اگر کدک مورد نظر از قبل نصب نشده باشد ، ممکن است بتوانید کدک مورد لزوم را بدون هیچ هزینه ای از اینترنت دریافت کنید. اما اگر کدک مورد نیاز از طریق اینترنت به دست نیامد، و یا با مدیاپلیر ویندوز هم خوانی و مطابقت نداشته باشد، نخواهید توانست آن فایل را پخش کنید، یا به صورت سی دی درآورید.

چرا برای فشرده کردن فایل ها از کدک استفاده می کنند؟

این که چرا فشرده کردن یک فایل رسانه ای دیجیتالی به دردتان می خورد ، دو دلیل اصلی دارد:

1- حجم نگه داری : فایل فشرده ، حجم کم تری را نسبت به یک فایل غیر فشرده اشغال می کند. این به معنی آن است که می توانید فایل های بیشتری را روی کامپیوترتان ، یا روی دستگاه پرتابل خود ذخیره کنید.

2- مدت زمان انتقال:  فایل فشرده را می توان خیلی سریع تر از یک فایل غیرفشرده از یک نقطه به نقطه ی دیگر انتقال داد. برای مثال، طراحان وب سایت ، اغلب فایل های صوتی و ویدئویی را فشرده می سازند تا بتوانند در طول اینترنت پخش گردند. معمولا این امکان برای فایل غیرفشرده وجود ندارد که به روانی و بدون مکث در طول اینترنت به صورت زنده پخش گردد.

چرا پیغامی دریافت می کنیم که می گوید کامپیوتر یکی از کدک ها را ندارد؟

احتمالا سعی دارید فایلی را پخش کنید که با استفاده از کدکی فشرده شده است که برحسب قاعده در ذات سیستم عامل یا مدیاپلیر آن نبوده است . در بسیاری از موارد ، شما می توانید کدک از قلم افتاده را بدون هیچ هزینه ای دانلود کرده و نصب کنید. منتها ، در بعضی از موارد ، محتوایی که سعی در پخش آن دارید، ممکن است از کدکی استفاده کند که در دسترس نبوده است یا با مدیاپلیر هم خوانی نداشته باشد. در این مواقع شما هم نمی توانید از مدیاپلیر ویندوز برای پخش فایل مذکور استفاده کنید. کدک های ویئویی Div X و MPEG-2 و کدک های صوتی Ogg از نمونه ی کدک هایی هستند که در سیستم عامل ویندوز منظور نشده اند. اما می توانید این کدک ها و سایر کدک های غیر مایکروسافتی را از سایت WMPlugins.com دانلود کنید. اگر مدیاپلیر نتواند کدک متناسب را روی کامپیوترتان پیدا کند، سعی خواهد کرد خودسرانه کدک مورد نیازش را از یک میزبان مایکروسافت دانلود نماید. اگر کدک مورد نیاز پیدا شود، مدیاپلیر ویندوز آن را در کامپیوتر شما نصب می کند، و سپس کاری را که از او خواسته بودید، به انجام می رساند. توجه داشته باشید که اگر نقش سرپرست کامپیوتر خود را نداشته باشید، نخواهید توانست کدک های موردنیازتان را نصب کنید. برای مثال، اگر از مدیاپلیر در یک محیط اداری که به وسیله ی سرپرست شبکه مدیریت می شود، استفاده می کنید، ممکن است جلوی شما را در دانلود نرم افزار از اینترنت یا نصب کردن آن در کامپیوترتان بگیرند. اگر کدک مورد نظر روی سایت مایکروسافت نباشد، مدیاپلیر ویندوز پیغامی را به نمایش می گذارد مبنی بر اینکه کامپیوتر شما فاقد آن کدک است.اگر به اینترنت متصل باشید ، در خود این پیغام ، دکمه ای برای اخذ اطلاعات بیش تر در این مورد تعبیه شده است . اگر مدیاپلیر ویندوز بتواند تعیین کند چه کدکی از قلم افتاده است، وقتی که روی آن دکمه کلیک کنید، یک راست به سایت WMPlugins.com خواهید رفت، جایی که فهرستی از کدک های دانلودشدنی را می توانید ببینید. برای آن که مطمئن شوید، در صورت لزوم مدیاپلیر ویندوز می تواند کدک ها را دانلود کند ، باید ببینید آیا گزینه ی دانلود خودکار کدک ها فعال شده یا خیر. برای این بررسی ، روی نوار عنوان مدیاپلیر ویندوز کلیک راست کرده ، به منوی Tools بروید، و روی Option کلیک کنید. در زبانه ی Player ، از علامت خوردن مربع دانلود خودکار کدک ها اطمینان حاصل کنید.

چطور باید یک کدک را پیدا کنیم ؟

برای پیدا کردن یک کدک متناسب با یک فایل خاص می توانید این مراحل را دنبال کنید، اما اگر این مراحل را جواب ندادند، این احتمال وجود دارد که کدک مورد نیاز برای آن فایل را خاص ممکن است با مدیاپلیر مطابقت نداشته باشد، در نتیجه ممکن است نتوانید از مدیاپلیر برای پخش آن فایل خاص استفاده کنید.

 

 

برای پیدا کردن کدک در سایت WMPLUGINS.COM

1- اگر پیغامی دریافت کردید با این مضمون که یک کدک از قلم افتاده است، شستی Web Help را کلیک کنید تا به شما نشان دهد یکی از راه های پیدا کردن کدک مفقود شده ، سرزدن به سایت WMPlugins.com است. آن لینک را کلیک کنید. یا ، اگرنام کدک از قلم افتاده ی خود را می دانید،می توانید یک راست به سایت WMPlugins.com و صفحه ی کدک آن بروید.

2- اگر کدک کذایی در فهرست کدک های سایت WMPlugins.com دیده شود، کافی است دستورالعمل های مربوط به دانلود و نصب آن را دنبال کنید، اما اگر کدک مزبور را در سیاهه کدک ها ندیدید، به بخش Find Codec در سایر سایت های دیگر بروید. اکثر کدک های موجود در سایت WMPlugins.com را می توان به رایگان دانلود کنید. اما برای تعدادی دیگر مانند کدک MPEG2 باید مبلغی را بپردازید.

پیدا کردن کدک در سایت های دیگر

اگر نام کدک مورد نظرتان یا شناسه ی 4 حرفی آن را می دانید، سعی کنید از طریق یک موتور جستجوی اینترنتی به دنبال آن بگردید. ممکن است شناسه ی چهار حرفی کدک در نتایج جستجو در سایت WMPlugins.com به نمایش درآید ، منتها به شرطی که مدیاپلیر بتواند بفهمد که چه کدکی از قلم افتاده است. وب سایت fourcc.com نقطه ی شروع مناسبی برای پیدا کردن کدک ها براساس شناسه ی چهار حرفی آن است. در بیش تر موارد ، می توان شخص یا سازمانی که کدک موردنظر را تولید کرده است ، پیدا نمود.

در هنگام نصب کدک هایی که در فهرست WMPlugins.com یا Microsoft.com به چشم نمی خورند، باید دقت زیادی به خرج دهید. تعدادی از کدک ها مانند سونامی ، نیمو، و... غالبا مشکلات زیادی برای مدیاپلیر فراهم می کنند.

آیا کدک ها و فرمت فایل ها یکی هستند ؟

بسیاری از افراد کدک ها را با فرمت فایل ها اشتباه می گیرند، زیرا در اغلب موارد نام کدک و نام فرمت فایل از یک ریشه هستند. شما می توانید فرمت فایل را به عنوان نوعی ظرف در نظر بگیرید. در داخل این ظرف ، داده هایی وجود دارند که با استفاده از یک کدک خاص ، فشرده شده اند. فرمت یک فایل مانند WMA، شامل داده هایی است که با استفاده از کدک صوتی ویندوز فشرده شده است. منتها ، فرمتی مانند AVI می تواند شامل داده هایی باشد که به وسیله ی تعدادی چند از کدک های مختلف فشرده شده است. از جمله MPEG-2 ، یا Div x . فایل ویدئویی AVI در عین حال می توانند مشتمل بر داده هایی باشند که اصلا با هیچ کدکی فشرده نشده اند. در نتیجه ممکن است بتوانید بعضی از فایل های AVI را پخش کنید ولی بعضی دیگر را نه. این همبستگی به آن دارد که از چه کدکی برای فشرده ساختن فایل استفاده شده است و شما چه کدک هایی را در کامپیوترتان نصب کرده اد. به همین دلیل ممکن است بتوانید بخش صوتی یک فایل AVI را پخش کنید، اما بخش ویدئویی آن را نخواهید دید.

 

 

چطور باید نوع فرمت یک فایل را تعیین کنیم؟

برای پیدا کردن فرمت یک فایل ، می توانید به پسوند آن فایل نگاه کنید . منتها در این مورد، محدودیت هایی نیز وجود دارد. بسیاری از برنامه ها فایل هایی با پسوندهای خاص خود تشکیل می دهند. از طرف دیگر هرکسی می تواند بدون عوض کردن فرمت فایل ، اسم آن را تغییر دهد. برای نمونه ، فایلی با پسوند mpg. معمولا یک فایل AVI است که با استفاده از نوعی کدک ویدئویی ام پگ ، فشرده شده است.

چطور باید بگوییم که از چه کدکی برای فشرده سازی فلان فایل استفاده شده است؟

برای این کار، یک روش ثابت و مشخص وجود ندارد، اما این ها می توانند برای شما چند سرنخ باشند:

در صورت امکان ، فایل مورد نظر را در مدیاپلیر پخش کنید . در حال پخش فایل ، روی اسم آن در فهرست فایل ها کلیک راست کنید، و سپس از منوی متعاقب آن گزینه ی Properties را انتخاب نمایید. در زبانه ی File ، به بخش مربوط به Audio Codec و Video Codec نگاه کنید.از نرم افزارهای غیر مایکروسافتی نظیر Gsport Codec یا Sherlock استفاده کنید. هر کدام از این دو نرم افزار که روی برعکس 97 وجود دارند، دل و روده ی کدک های فایل مورد نظرتان را بیرون می ریزند.به این نکته نیز باید توجه داشته باشید که هر فایلی ممکن است با بیش از یک کدک متراکم شده باشد. برای مثال ، یک کدک برای فشرده سازی محتوای صوتی فایل و یک کدک دیگر ممکن است برای فشرده سازی محتوای ویدئویی آن فایل به کار رود. اگر کدک صوتی مناسبی روی کامپیوتر خود نصب کرده باشید، اما فاقد کدک ویدئویی مورد لزوم باشید، هر وقت آن فایل را پخش کنید، احتمالا فقط می توانید صدای آن را بشنوید و هیچ تصویری به چشم تان نخواهد خورد.

چطور می توانم بگوییم که چه کدک هایی روی کامپیوترنصب شده اند؟

روش ساده و سر راستی برای این کار وجود ندارد. منتها ، تعدادی نرم افزار کمکی مانند Gsport و Sherlock هستند که اطلاعات دقیقی در مورد کدک های صوتی و ویدیویی فایل های مورد نظرتان ارائه می کنند. آیا باید بسته ی کدک مایکروسافت نیز به طور خودکار نصب خواهند شد، بنابراین دانلود کردن بسته ی کدک مایکروسافت هیچ مشکلی را در رابطه با موارد ناشی از کدک ها حل نخواهد کرد. بسته ی کدک مایکروسافت برای سرپرستان شبکه هایی است که می خواهند این کدک ها را به یک باره روی صدها یا هزاران کامپیوتر قرار دهند تا دیگر هر یک از آن کامپیوترها مجبور نباشند به تنهایی کدک های مزبور را دانلود نمایند. در عوض سعی کنیدبه توضیحاتی که در مورد چطور می توانم یک کدک را پیدا کنم؟ مراجعه کنید.

چه کدکی از همه بهتر است؟

تمام کدک ها یکی از دو کیفیت صوت یا تصویر، اندازه ی فایل ، و مطابقت داشتن با برنامه های پخش غیر مایکروسافتی را به نوعی فدای دیگری می کنند. در واقع هیچ کدکی را نمی توان با اطمینان و قطعیت به عنوان یک کدک کامل از هر نظر شناخت . در عمل و تجربه است که متناسب با اهداف خود را پیدا کنید و به آن عادت نمایید.

 

رمزگذار و رمز شکن ها چه هستند؟

هر کدک می تواند از دو مولفه تشکیل شود- یک رمزگذار ویک رمز شکن . رمز گذار، عمل فشرده سازی یا انقباض را انجام می دهد و رمز شکن ، عمل انبساط یا خارج کردن از حالت فشرده. بعضی از کدک ها هر دوی این مولفه ها را دارند و بعضی از کدک ها ممکن است فقط یکی از آنها را داشته باشند. برای مثال ، فایل ویدئویی موجود روی یک دی وی دی با استفاده از کدک MPEG-2 متراکم شده است. اگر یک برنامه ی پخش دی وی دی روی کامپیوترتان نصب کنید، آن برنامه به احتمال زیاد کدکی را نصب خواهد کرد که فقط شامل رمز شکن MPEG-2 باشد . رمز شکن به شما امکان می دهد دی وی دی را روی کامپیوتر خود پخش کنید، اما نمی تواند شما را قادر سازد که خودتان دی وی دی های ویدئویی تولید کنید. برای تولید یک دیسک ویدئویی از نوع دی وی دی ، می بایست کدکی را نصب کنید که رمزگذار MPEG-2 داشته باشد تا بتوانید به اتکای آن ، فایل های ویدئویی مورد نظر خود را به طور صحیح فشرده نمایید.

                                     انواع مختلف قالب های گرافیکی تصاویر

زمانی كه قصد داشتید تا بار دیگر یادی از گذشته كنید، به ‌یاد‌ آورید كه در سال ۱۹۹۵ صدها فرمت و قالب برای فایل‌های تصویری موجود بود و هیچ دو برنامه گرافیكی را نمی‌توانستید بیابید كه دارای عملكرد مشابه باشند. اما امروزه، با دردست داشتن تعداد معدودی از انواع فایل برای تصاویر دیجیتالی، راحت‌تر زندگی می‌كنیم. حتی به وضوح می‌توان تشخیص‌ داد كه چه فرمتی مناسب فایل تصویری مورد نظر ما است. درادامه نظری اجمالی به نقاط ضعف و قوت سه‌ فرمت رایج مورد استفاده در تصاویر دیجیتالی می‌اندازیم.

۱) فرمتJPEG:

از ایـن فرمت بـه صورت پیـش‌فرض در دوربین‌های دیجیتالی برای ذخیره تصاویر استفـاده می‌شود و تمام برنامه‌های مورد استفاده بـرای مشاهده و ویرایش عكس‌هـا قـادر به خوانـدن آن هستند. به واسطه وجـود امكـان تنظیـم سطح فشرده سازی فایل‌های JPEG، به راحتی می‌توانید اندازه فایل‌های خود را كوچك‌تركرده و مبادله فایل‌های تصویری را راحت‌تر سازید.

اگر گاهگاهی كارعكاسی انجام می‌دهید و تمام كارهای مربوط به عكس‌گرفتن، چاپ عكس‌ها و به اشتراك‌گذاردن آنها را بدون هیچ‌گونه ویرایشی انجام می‌دهید، بهتر است از فرمت JPEG استفاده كنید. به یاد داشته باشید كه موقع عكس گرفتن، سطح فشردگی را در پایین‌ترین حد ممكن قراردهید تا به بالاترین كیفیت تصاویردسترسی بیابید. همـواره قادر به كاهش كیفیت تصاویر خواهید بود تا اندازه فایل كوچك‌ ‌ترشود، ولی قادر به بازگرداندن اطلاعات تصویر ازدست رفته نخواهید بود.

هرگـاه روی فایل‌های گرافیكی با فرمت JPEG تغییراتی را اعمال كـرده و آن را ذخیـره می‌كنید، كیفیت فایل تصویـری را كاهش می‌دهید. این امر دقیقاً مانند تهیه یك نسخه كپی از یك نسخه كپی دیگر است. آخرین كپی تهیه شده بسیـاری از جزئیات كپـی قبلـی را از دست می‌دهد و ازكیفیت پایین‌تری برخوردار ‌است، حتی اگر همواره از بالاترین تنظیمات ممكن برای ارتقای كیفیت استفاده كنید.

۲) فرمت TIFF:

فرمت فشرده سازی تصویری TIFF بسیارخوب عمل می‌كند، چون در حین عمل فشرده سازی، تصویر اطلاعات خود را از دست نمی‌دهد ( برخلاف فرمت JPEG كه درحین عمل فشرده سازی، فایل قسمتی از اطلاعات خود را ازدست می‌دهد).

فایل‌های TIFF‌درمقایسه با فایل های JPEG حجم بیشتری دارند و هنگام ایجاد، ویرایش یا ذخیره، یك پیكسل را هم از دست نمی‌دهند. بـا استفـاده از فـرمت TIFF، نه تنهـا با امكانـات اضافـی همراه فرمت RAW كـاری ندارید، بلكه دررابطه با از دست‌دادن برخی اطلاعات رنگ فایل‌هـای JPEG موقع ذخیـره عكس نیز نگـرانی نخـواهید داشت. هنگام عكاسی برای داشتن كیفیت بهتر، دوربین خـود را برای ذخیره نماها و عكس‌ها درحالت TIFF قراردهید یا عكس‌های خود را با بهترین كیفیت JPEG ذخیره كنید و سپس بعـد از ویرایش عكس‌ها دركامپیوتر خـود،‌ از منوی File گزینه Save As و سپس TIFF‌را انتخاب كنید. هنگام اولین ذخیره تصویر با فرمت JPEG احتمال دارد مقداری از كیفیت را از دست بدهید، در صورتـی‌ كه اگـر فایل را با فرمت TIFF ذخیـره كنید، كیفیت تصویر تغییری نمی‌كند.

یكی ازنقاط ضعف فایل‌های‌ TIFF این ‌است كه فایل‌های TIFF خیلـی حجیم‌تر از فایل‌هـای JPEG‌ هستند و فرمت TIFF به اندازه JPEG عمومیت ندارد.

هنوزهم برای ارسال فایل‌های تصویری خود از طریق پست الكترونیكی یا قراردادن آنها در وب، به ذخیره یك كپی از فایل TIFF به صورت JPEG نیاز دارید.

۳) فرمت RAW:

بـرای داشتن عكس‌هایـی با كیفیت بـالا و بـدون از دست‌دادن حتی ذره‌ای كیفیت، از حالتRAW‌ دوربین خود ( درصـورت وجـود ) استفـاده كنید. RAW كیفیـت تصاویـر را كاهش نمی‌دهد و عمق رنگ بیشتـری ( ۱۲ بیت بـرای هرپیكسل ) را در مقایسه با ۸ بیت برای هرپیكسل در فرمت‌های TIFFو JPEG ، به تصاویر نسبت می‌دهد. ایـن امر به شما امكان می‌دهـد تا درحین ویرایش تصاویـر در برنامه‌هایـی مانند فتوشاپ و Photoshop Elements به‌جزئیات بیشتری ازاطلاعات تصاویر خود دسترسی داشته باشید.

دوربین شما فایل‌های RAW را قبل از انجام هرگونه عملی از قبیل تنظیم رنگ سفید ، شفاف كردن عكس و یا اعمال جلوه‌های دیگر روی تصویر، ذخیره می‌كند. متاسفانـه هر شركت سـازنده دوربین، مدل RAW خاص خود را دارد و گاهی مدل‌های مختلف یـك نوع دوربیـن، در دسترسـی به RAW تفاوت‌هایـی دارند.

برای مثـال دوربیـن Nikon فایل‌هـای RAW را NEF‌ می‌نـامد در حالی‌‌ كه Canon‌ از CRW و CR۲ استفاده می‌كند . فایل‌های RAW به كار بیشتـری هم نیاز دارند. باید میـزان رنگ سفید را تنظیم كنید، رنگ‌ها را دستكاری كرده و میزان نور را تنظیم كنید. زمانـی كه قادر به ذخیره تغییرات در فایل‌های RAW‌ نیستید،‌ بـاید دو نسخه از تصاویـر خـود (یك نسخه اصلی RAW‌ و فایل TIFF‌یا JPEG ویرایش شده) را نگهداری كنید.

● فرمت تصویری PNG

امروزه فرمت PNG فرمت پیش فرض فایل‌های تصویری برای عكس‌هایی است كه به ‌وسیله كامپیوترهای مكینتاش ایجاد می‌شوند و تقریباً تمام مرورگرها قادر به بازكردن آنها هستند. به علاوه ،‌ هر برنامه ویرایش تصویر، فرمت مختص به خود را ارائه می‌دهد.

کیفیت در فرمت تصویری PNG خوب بوده و در عین حال حجم تصویر هم تا حد زیادی کاهش یافته است .

فرمت تصویری PSD

برنامه فتوشاپ ازفرمت PSD استفاده می‌كند . این فرمت باعث كاهش اطلاعات تصویر نمی‌شود و لایه‌ها را حفظ می‌كند، بنابراین موقع كار روی پروژه می‌توانید دقیقاً به محلی كه پـروژه را رهـا كرده بودید، برگردید. البته این گـونه فرمت‌ها معمولاً دربرنامه‌هایی به جز برنامه سازنده آن باز نمی‌شوند
این امر شمـا را مجبور می‌كند که در نهایت‌ فایل‌ها به فرمت JPEG ذخیره کنید.

                                    فرمت تصویری Gif

پسوند فایلهای تصویری (GIF) استانداردی است معین شده و كلی برای تصاویر گرافیكی.

عبارت كلمه GIF تشكیل شده از كلماتی ( GRAPHICS INTERCHENG FORMAT) است.

این نوع فایل از بهترین وضوح تصویر گرافیكی برای نمایش متنوع تصاویر و همچنین از حجم بسیار كمی برخوردار است. در ضمن فایلهای تصویری كه با این پسوند باشند به راحتی با هر نوع سخت افزاری قابل كار كردن می باشند و می توان آنها را تغیر داد و مجددا بر روی رسانه ذخیره و بازیابی ، ذخیره نمود. یكی از دلایلی كه سخت افزار گرافیكی می تواند با این فایل به راحتی كار كند نوع قالب آن است.

قالب كلی یك فایل با پسوند GIF بصورت زیر می باشد:

توضیح

توصیف گر نمایش

نقشه رنگ سراسری فایل

توصیف گر تصویر

نقشه رنگ محلی داده ها

داده های تصویر

همانگونه كه مشخص شده است ، یك ساختار فایل گرافیكی با پسوند GIF از هفت لا یه تشكیل یافته ، كه به ترتیب هر كدام از لا یه ها را خواهیم گفت.

1. توضیح تصویر ( GIF SIGNATURE) :

اطلا عاتی بسیار محدود در این قسمت درج می شوند كه مشخص سازند این فایل از چه نوع ساختاری است. شش كاراكتر مركب به این ترتیب در این قسمت می باشند: G I F 8 7 a سه كاراكتر آخری " 8 7 a " نمایایی را می سازند كه مخصوص این نوع فایل تعریف شده است و هنگام استفاده از فایل بااین كاراكتر مشخص شده می شود و ضمن استفاده از این كاراكترها معلوم میگردد كه این فایل از نوع "GIF" می باشد.

2. توصیف گر نمایش ( SCREEN DESCRIPTOR) :

در این محل شرح كل فایل درج شده است كه سراسر آن را پارامترهای تصویر پركرده اند و كل فایل از این قسمت استفاده می كند و با آن مداوم در تماس قرار دارد. اطلاعاتی كه در این ناحیه قرار دارند شامل : تعریف كردن فضای عكس و یا اطلاعاتی درباره نقشه رنگ زمینه و همچنین داده هایی كه عمق تصویر را مشخص می سازند.

این قسمت شامل 6 لا یه می باشد :

پهنای نمایش، عمق نمایش، توصیف گر رنگهای منطقی، وضوح رنگ تصاویر، رنگهای زمینه، موجودیت های رنگ

زمانی كه یك تصویر با ساختار GIF بصورت فیزیكی به نمایش در می آید ، بالطبع از اندازه اصلی خودش كه بر روی رسانه ذخیره و بازیابی می باشد بزرگتر است. به عنوان مثال در محیطی همچون ویندوز می توان این تصاویر را بزگتر نمود و یا امكان دارد قسمتی از یك تصویر را برش و یا اندكی از رنگ تصویر را كاهش داد. هر پیكسل را با یك عدد كه نمایانگر آن است می تواند بر روی صفحه و بصورت تو در تو ارزش گذاری گردد. در ضمن برای رنگ زمینه و در حالی كه در مد DOS باشیم می توانیم از اعداد 0 تا 7 استفاده كنیم .

3. نقشه رنگ سراسری ( GLOBAL COLOR MAP) :

یك نقشه رنگ سراسری در فایلهایی با پسوند GIF بصورت اختیاری است ، اما در صورتی كه از رنگهای مختلفی مانند تر كیبی استفاده نموده ایم باید وجود داشته باشد. هر تصویر به همراه خود نقشه رنگ مربوط به خودش را دارد و با استفاده از آن قسمت و رجوع به داده های موجود قسمت رنگها را مشخص می سازد. امروزه این نقشه رنگ بصورت نرمال بر روی سخت افزارها كار می كند ، زیرا كه ساختار این نوع نقشه رنگ به گونه ای است كه با سخت افزارهای گرافیكی همخوانی دارد. با وجود توصیف گر فایل ، پس از خواندن اطلاعات مر بوطه هویدا می گردد كه چه رنگهایی باید از نقشه رنگ استخراج شوند و نقشه رنگ نیز در هنگام خواندن فایل دائم با توصیف گر در تماس است و از داده هایی كه مر بوط به رنگ می شود بهره می برد تا رنگها بر روی تصویر مشخص گر دند . یك نقشه رنگ بصورت كلی از شش لایه تشكیل شده است ، كه سه لا یه آن تكرار رنگهای بالایی می باشد ، رنگها به ترتیب از قرمز ، سبز و آبی می باشد كه این سه رنگ مجددا در سه لایه با قیمانده تكرار می گردند تا ارزش رنگهای یك تصویر را مشخص سازند. برای نمایش دادن هر رنگ از فرمول  کد:2**( # BIT PER PIXEL) استفاده می شود.

شاخص بری ارزش رنگ قرمز

شاخص برای ارزش رنگ سبز

شاخص برای ارزش رنگ آبی

تکرار رنگ - شاخص برای ارزش رنگ قرمز

شاخص برای ارزش رنگ سبز

شاخص برای ارزش رنگ آبی

با تر كیب رنگهای این لایه ها رنگ مورد نظر بوجود می آید و نمایش داده می شود.هر یك از پیكسلهای موجود در یك تصویر با وجود داشتن یك نقشه رنگ محلی كه توضیح آن در بالا گفته شد ارزش گذاری می شوند ، تمام این رنگها با توجه به نقشه رنگ بوجود می آیند. نمایش رنگهای تركیب شده با استفاده از محدوده اعداد 0 تا 255 صورت می پذیرد . با تركیب سه رنگ بصورت (255،255،255) رنگ مشكی بدست می آید ، رنگ زرد كم رنگ از تركیب اعداد (180،180،0) می باشد. نا گفته نماند برای مشخص نمودن رنگ عمق یك تصویر می توان از یك نقشه رنگ استفاده كرد. در صورتی كه توصیف گر ساختار فایل GIF بتواند به خوبی از عهده ترجمه كدها برآید تمام این رنگها به نوبه خودشان در كل تصویر استفاده می شوند.

4. توصیف گرتصویر( IMAGE DESCRIPTOR) :

وظیفه یك توصیف گر تصویر معین كردن و تهیه نمودن قسمت كار و همچنین معلوم كردن فضای داخلی یك عكس است. می توان گفت یك توصیف گر در هنگام انجام عملیات مربوط به خودش تمام یك تصویر را تجزیه و تحلیل می كند، بصورت كاراكتر و هماهنگ كننده بین لایه های دیگر فایل است و در كل ارتباط بین لایه های یك تصویر را مطرح می كند.

لایحه های مربوط به توصیف گر:

جدا كننده كاراكترهای تصویر

مشخص نمودن پیكسلهای سمت چپ تصویر

مشخص نمودن پیكسلهای بالای تصویر

مشخص نمودن پكسلهای پهنای تصویر

مشخص نمودن تعداد پكسلهای ارتفاع تصویر

قسمت مربوط به رنگهای محلی

خصوصیات یك تصویر گر عالی باید به گونهای باشد كه بتواند اندازه یك تصویر را دقیق تشخیص داده و پس از رمز گشایی نمایش تصویر را انجام دهد.

5. نقشه رنگ محلی ( LOCAL COLOR MAP) :

یك نقشه رنگ محلی می تواند تنظیمات را برای استفاده های بعدی از رنگها معین كند. در صورتی كه یك قسمت از یك تصویر توسط توصیف گر فایل خوانده شد ، پس از معین نمودن تركیب رنگها و نمایش آن نقشه رنگ مجددا به توصیف گر اشاره می كند تا از دستورات بعدی آن پیروی نموده و ادامه تصویر را نمایش دهد و رنگها معلوم شوند. در كل می توان گفت تمامی این لایحه ها در هر لحظه با یكدیگر ارتباط دارند تا یك تصویر به نمایش در آید.

 

6. محل تصویر ( RASTER DATA) :

پیكسل ها بصورت سری و با یك شاخص ارزش گذاری می شوند. هر پیكسل از سمت چپ به راست و به صورت پی در پی و ردیفی ذخیره می شود ، همچنین از بالا به پا یین یك تصویر این حالت صدق می كند. یك تصویر تا زمانی كه به نمایش در می آید چهار مرحله را در این لایه طی می كند ، در مرحله اول از سمت چپ به راست و از بالا تا پایین خوانده می شود ، پس از پایان ردیف اول نوبت ردیف دوم می رسد و در آخر پس از عبور از چهار مر حله نقاطی كه در آنها تصویر قرار گرفته و حاوی داده بوده در خروجی نمایش داده می شوند. این حالت تا زمانی ادامه پیدا می كند كه تمام داده ها پو یش گردند و پس از ارزش گذاری به نمایش كلی در آیند.

نكته:

سا ختار فایل GIF بدلیل فشردگی و حجم بسیار كم آن مورد استفاده های زیادی هستند. این نوع فایل با كمك گرفتن از الگوریتم فشرده سازی كه به ( L Z W ) معرف است می توان حجم آن را تا حدود نصف تقلیل داد. به همین دلیل از این نوع پسوند در تصاویر اینترنتی زیاد استفاده می شود. در صفحات وب هر چه تصاویر حجم كمتری را بخود اختصاص دهند سریعتر صفحه به نمایش در می آید و كاربر زمان زیادی را منتظر نمی ماند. در حال حاضر تمام نرم افزارهای گرافیكی ، شامل ویرایش كردن تصاویر از این پسوند فایل پشتیبانی می كنند. این ساختار فایل متعلق به یكی از شركتهای نرم افزاری در آمریكا می باشد كه با پرداخت هزینه سالانه می توان از نوع پسوند در تصاویر اینترنتی و یا در نرم افزاری استفاده كرد.

MP4                                       چيست؟

MP4 مخفف MEPG-4 استاندارد ISO/IEC است كه توسط MEPG( Group Moving Picture Expert) ارائه شده است.اين كميته توسعه MPEG-1 و MEPG-2 را نيز بر عهده داشته است. اين استانداردها تاثير چشمگيري بر صنعت چند رسانه اي هاو به خصوص در ارايه فيلم هاي ويديويي روي CD و تلويزيون هاي ديجيتالي داشته اند. MEPG4 نتيجه تلاش بين المللي ديگري با صدها محقق و مهندس در سرتاسر جهان است كه با اسم 14496 ISO/IEC در اكتبر 1998نهايي شد و در اولين ماههاي 1999 استاندارد گرديد.البته پس از آن نسخه هايي از اين استاندارد ارايه شده است و هنوز كار روي اين استاندارد ادامه دارد.

موفقيت MPEG-4 در سه حيطه اساسي زير است:

تلويزيون هاي ديجيتالي

برنامه هاي كاربردي گرافيكي متعامل با كاربر

چند رسانه اي هاي متعامل باكاربر (در دسترسي هاي اينترنتي)

MPEG-4مؤلفه هاي تكنولوژيكي استاندارد شده اي در اختيار قرار مي دهدكه امر يكپارچگي محصول توزيع و دسترسي به محتويات را ممكن ميسازد. اطلاعات تخصصي تر در مورد اين استاندارد مي تواند در سايت آن به اين آدرس يافت شود: http://mepg.telecomitalilab.com.(البته در تايپ آدرس دقت داشته باشيد كه آدرس اين سايت نسبت به بزرگي وكوچكي حروف حساس است).

MP4 يكي از مصطلح ترين مخفف هايي است كه به جاي MPEG-4 بكار رفته است.

Div X نيز از همين استاندارد پيروي مي كنند. اين اسامي به عنوان قالب هايي براي فشرده سازي امكان ذخيره ي فايل ها با حجمي حتي كمتر از فايلهايي با قالب DVD (تقريبا 10 درصد حجم اصلي فايل)امكان پذير مي شود كه به راستي در اينترنت يك مزيت محسوب مي شود.يك فيلم دو ساعته با صدايي با كيفيت خوب يك CD صوتي را مي توان تنها در يك CDجاي داد.البته خوب است خوانندگان بدانند كه MP4 براي پخش كننده ها(brodcasters) ) طراحي شده بود تا با بهبود پخش زنده ويدئو در اينترنت در اين راه به موفقيت بيش تري دست يابند.به عبارت ديگر هدف اين بود كه اين قالب تنها براي پخش روي اينترنت حفظ شودو امكان ذخيره آن نباشد و بدين ترتيب سايت هايي مانند napster ديگر به وجود نمي آمدند تا حق كپي رايت را ناديده بگيرند.اما با دسترسي هكرها به اطلاعات مربوط به آن در سايت ماكروسافت و پخش آن روي اينترنت اين رويا به تحقق نپيوست.البته هنوز مشكلات ذخيره فايل ها بدين فرمت حل نشده است و به عنوان مثال اگر بخواهيد فيلم هاي DVDرا به Div X تبديل كنيد لازم است كه ابتدا كدينگ Div Xرا دراختيارداشته باشيد والبته به فضايي معادل6گيگابايت هارد ديسك يك درايو DVDيك CD Writer و صبري معادل با 12ساعت نيازخواهيد داشت .در زمينه فشرده سازي صوتي MP4به مفهوم " MEPG-4 AAC" است كه در اين استاندارد افت كيفيتي در صدا مانند ’ MEPG-2 Aac’ وجود نخواهد داشت زيرا نرخ رشته بيتي دقيقا يكسان خواهد بود.البته MP4 مي تواند قالب هاي MEPG-2 وحتي MP3 را در بر بگيرد. براي پخش آهنگ هاي ذخيره شده با اين

استاندارد به نرم افزار هاي جديدي نياز نيست و winamp از نسخه2به بعد و footbar2000 با pluginهاي مناسب و quick Time 6.0و Windows Media Playerبا فيلتر 3ivx DirectShow يا Envivio Tv مي توانند اين قالب را پخش كنند.البته پخش اين آهنگ ها به نوع كدينگ و نرم افزار نوشتن آن نيز بسيار بستگي دارد.به عنوان مثال نرم افزار MP4creator قابليت هاي بيش تري براي ايجاد اين قالب فايل نسبت به winamp دارد و پخش كننده هاي بيش تري قادر به باز گشايي كدينگ آن هستند.

         قابلیت های ویندوز مدیا پلیر Windows Media Player

ویندوز مدیاپلیر Windows Media Player یا به طور خلاصه WMP یکی از برنامه های پخش کننده صوت و تصویر است که به صورت آماده همراه با سیستم عامل ویندوز در کامپیوتر نصب می شود. گرچه این برنامه در تمام ویندوزها وجود دارد ولی شاید کمتر کاربری به صورت کامل با آن آشنا باشد . کاربران معمولا برای شنیدن یا دیدن سریع و مرور فایل های صوتی و تصویری از این برنامه استفاده می کنند و اگر بخواهند به طور جدی یا حرفه ای با یک فایل چندرسانه ای کار کنند ، به سراغ نرم افزارهای دیگری چون Winamp ، JetAudio ، RealPlayer و غیره می روند.البته شاید هم حق با این کاربران باشد . چرا که WMP تا قبل از نسخه 10، برنامه زیاد خوش دست و پر از امکاناتی نبود. ولی با عرضه نسخه 10 این برنامه ، قضیه فرق کرده است . حالا برنامه خیلی برنامه خیلی زیباتر شده و امکانات زیادی دارد . ولی برای کسانی که به نسخه 9 عادت کرده اند، با این نسخه جدید شاید کمی سردرگم شوند. جای منوها و ابزارها عوض شده و عموما به منوی View رفته اند . حتی Color Chooser هنوز هم وجود دارد و حالا می توانید طیف رنگ و میزان پربودن صفحه را خودتان انتخاب کنید . به جای انباشته کردن آن هم آیکون کوچک در صفحه Library ، حالا یک دکمه More Info گذاشته شده که اطلاعات آلبوم و هنرمند را روشن یا خاموش می کند . دیگر مجبور نیستید یک Codec اضافی MP3 روی سیستم نصب کنید یا با یک برنامه دیگر آهنگ های خود را Pi کنید . مایکروسافت هنوز هم برفرمت WMA خود اصرار می ورزد . ولی یک MP3 Codec هم به نام Fraenhofer در برنامه گذاشته که می تواند با هرBit Rate به ریپ کردن آهنگ ها بپردازد.

1- منوها :

اگر بخواهید درویندوز WMP ، تغییری ایجاد کنید ، اول باید منوی مربوطه را بیابید. با استفاده از دکمه کرکره ای کنار دکمه های کوچک ـ بزرگ کردن پنجره کلیک راست کنید . اگر دوست داشته باشید ، می توانید منوهای استاندارد پنجره را فعال کنید و امکانات بیشتری را ببینید . برای این منظور، از منویView ، گزینه Menu Bar Options را انتخاب کنید . در این حالت ، اگر گزینه Show Menu Bar را انتخاب کنید، منوها فعال می شوند و اگر گزینه Autohide Menu Bar را انتخاب کنید ، با بردن ماوس به قسمت منوها ، آن قسمت ظاهر و سپس پنهان می شود .

2- تغییر به MP3

برای کنار گذاشتن فایل های WMP ، از منوی Tools گزینه Option را انتخاب کرده و سپس به صفحه Rip Music بروید . در این حالت ، از قسمت Format گزینه MP3 را انتخاب کنید . کیفیت صوت به طور پیش فرض روی 128kbps تنظیم شده است . ولی اگر بخواهید ، با حرکت کردن دکمه لغزان مربوطه ، کیفیت را بهترکنید . درهمین صفحه ، باکلیک روی دکمه File Name مشخص کنید که کدام اطلاعات در اسم فایل ها برایتان درج شود .

3- تغییر نام فایل ها

تنظیماتی که در منوی Tools ، گزینه Option در صفحه Library وجود دارد ، تعیین می کنند که برنامه چه تغییراتی را می تواند روی فایل های ریپ شده ایجاد کند . مثلا اگر گزینه Retrieve Additional Information را تیک بزنید ، اطلاعات ناقص را از طریق اینترنت کامل می شود .

4- تغییر ترتیب فایل ها

اگر بخواهید آهنگ های خود را در فولدرهای مجزا براساس آلبوم یا نام هنرمند دسته بندی کنید ، باید گزینه Rearrange Music را علامت بزنید . درهمین جا می توانید با انتخاب گزینه Rename Music Files ، از برنامه بخواهید با درج اطلاعات جدید آهنگ ها ، اسامی فایل ها را اصلاح کند . این کارمخصوصا زمانی خوب است که فایل های خود را با ابزارهای مختلف و روش های متفاوت نام گذاری ، ریپ کرده باشید و حالا بخواهید آن ها را یک دست کنید .

5- مقایسه محتوا

قسمت Info Center که اطلاعات بیشتری درباره آلبوم یا تراک می دهد ، حالا جزئی از سرویس های اینترنتی WMP10 شده است . بنابراین اگر از یک سرویس ، اطلاعات کافی به دست نمی آورید ، می توانید سرویس دیگری را امتحان کنید. مثلا سایت Napster بیوگرافی کاملی درباره هنرمندان دارد.

6- رادیو کجاست ؟

رادیوی اینترنتی حالا به قسمت Media Guide رفته است . از صفحه Guide گزینه Radio را انتخاب کنید تا فهرستی از ایستگاه های رادیویی و لینکی را ببینید که صفحه Radio Tuner را باز می کند . این صفحه تمام ایسنگاه های موجود در اینترنت را نشان می دهد. اگر لینک Radio Tuner را در ستون سمت راست پیدا نکردید ، پایین بروید و روی لینک InternationWindowaMedia.com کلیک کنید و حالا دوباره صفحه Guide را باز کنید. اگر دوست ندارید تنظیمات بین المللی خود را تغییر دهید ، می توانید ازنشانی Windowsmedia.com / MyRadio.asp مستقیما به صفحه Radio Tuner بروید. بعد از انتخاب ایستگاه مورد نظر، روی دکمه Play کلیک کنید .

7- آهنگ های جوانی

با استفاده از فهرست Year Released می توانید به آهنگ های زمان جوانی خود مراجعه کنید ، یا فقط آهنگ های امسال را لیست کنید. گزینه By Year هم هنگام ساخت Auto Playlist خیلی به دردمی خورد . اصلا مجبور نیستید تاریخ تمام تراک هایی که ریپ کرده اید یا خریده اید را تایپ کنید . ویندوز WMP خودش این کاررا انجام می دهد.

8- Playlist

آسان تراک ها را به قسمت Now Playing بیندازید یا یک پلی لیست خودکار به صورت تصادفی درست کنید . بعداز این که آهنگ هایی را مرتب کردید که می خواهید نگه دارید، با کلیک روی دکمه Now Playing List گزینه Save Playlist As را انتخاب کنید . با استفاده از منوی فرعی New List در همان منو ، می توانید بدون اینکه مجبور باشید به قسمت سمت راست پنجره بروید ، به ساخت پلی لیست بپردازید.

9- افزودن سریع

دکمه کوچکی که در کنار کرکره Now Playing List قراردارد ، انتخاب های فعلی را به فهرست Now Playing اضافه می کند . اگر کشیدن و انداختن برایتان سخت است ، می توانید از این راه اقدام کنید.

10- پلی لیست های مجزا

اگر فکر می کنید ساختن پلی لیست از طریق دیالوگ باکس راحت تر از کشیدن و انداختن است ، با کلیک روی Now Playing List و سپس Edit using Playlist Editor دیالوگ Edit Playlist بلافاصله باز می شود .

11- تنظیم عکس Wmp10

عکس ها را هم می توانید مرتب کند. اما تا وقتی دستگاه قابل حملی را به کامپیوتر خود وصل نکنید که عکس ها را به سیستم منتقل می کند ، گزینه All Picture در صفحه Library ظاهر نمی شود.علت این است که خود برنامه هیچ امکانی برای کارکردن روی عکس ها ندارد. یعنی نه می توانید نمایش اسلایدی درست کنید ، نه نمایش بند انگشتی . داشتن کتابخانه عکس فقط به این درد می خورد که انتقال عکس ها به دستگاه قابل حمل آسان تر می شود. گزینه های All Video و All TV از این جهت در هر سیستمی هستند که تماشای ویدئو و برنامه های ضبط شده تلویزیونی در کامپیوتر امکان پذیر شود.

12- ستون های دلخواه

با کلیک راست روی فهرست تراک های یک آلبوم یا هنرمند در صفحه Library منویی از ستون ها را ظاهر می کند که قابل حذف و اضافه هستند . همچنین می توانید از کرکره Library Option گزینه Choose Columns را انتخاب کنید که امکاناتی را برای تعیین زمان پخش شدن پلی لیست می دهد . بنابراین اگر بخواهید ، می توانید فهرست خود را براساس آهنگ هایی مرتب کنید که در تعطیلات آخر هفته گوش می کنید .

13- دیواره آتش

اگر می بینید برنامه هنگام پخش موسیقی آنلاین هرچندوقت یکبار چند ثانیه مکث می کند ، بد نیست ببینید برنامه دیواره آتش شما بسته های UDP را متوقف می کند یا نه . WMP برای Streaming محتوا ، از این بسته ها استفاده می کند. اگر چنین باشد ، برنامه مجبور است از پروتکل HTTP استفاده کند . اگر می خواهید بفهمد برنامه ازچه پروتکلی استفاده می کند و آیا این پروتکل مشکلی ایجاد می کند یا نه ، درهمان حالی که آنلاین هستید ، از منوی View گزینه Statistics را انتخاب کنید و صفحه Advanced را ببینید.

14- از هدفون استفاده کنید

فیش هدفون روی درایو سی دی فقط برای پخش آنالوگ قابل استفاده است و آهنگ های دیجیتالی که ویندوز WMP پخش می کند ، از طریق این فیش شنیده نمی شوند . اما اگر بخواهید همین آنگ های دیجیتال را از طریق هدفون بشنوید،کافی است به Media Player بگویید آهنگ ها را به صورت آنالوگ پخش کند. برای این منظور ، از منوی Tools ، گزینه Option را انتخاب کنید و به صفحه Devices بروید. درایو سی دی خود را انتخاب کرده و از صفحه Audio گزینه Playback to Audio را علامت بزنید.

15- روشن کنید

امروزه بیشتر کیبوردها دکمه پخش ، مکث، صدا و ...دارند. اگر شما چندین صفحه کلیدی ندارید، بازهم می توانید از طریق صفحه کلید ، Media Player را کنترل کنید. F10 صدا را زیاد ، F9 صدا کم ، و F8 صدا را قطع می کند .CTRL +P شروع به پخش یا مکث می کند، و CTRL+S پخش را قطع می کند. با CTRL+F به تراک بعدی بروید و با CTRL+B به تراک به تراک قبلی. کلیدهای میان برمتعدد دیگری هم وجود دارد که می توانید آن ها را از منوی Help پیدا کنید .

16- فشرده کردن فایل ها

اگر به خاطرکیفیت بهتر، فایل های ریپ شده را با فرمت WMA آزاد ذخیره می کنید،می توانید هنگام انتقال آنها به پخش کننده قابل حمل ، کاری کنید که فایل ها کوچک تر شوند. برای این منظور ، از منوی Tools گزینه Option را انتخاب کرده و به صفحه Devices بروید. در این حالت ، دکمهAdvanced را کلیک کنید و گزینه Allow Audio Files to Convert را علامت بزنید . با این کار ، Media Player هنگام انتقال فایل ها به دستگاه قابل حمل ، فایل ها را فشرده می کند .

17- فضای دیسک

حاصل فشرده کردن فایل ها به صورت نامحسوس این است که وقتی دستگاه قابل حمل خود را به سیستم وصل می کنید ، لازم نیست خیلی صبر کنید تا فایل ها تبدیل شوند . اگر قصد دارید تعداد زیادی فایل را تبدیل کنید ، ببینید Media Player فضای کار برای این کار داشته باشد . برای این منظور ، از منوی Tools گزینه Option را انتخاب کنید . به صفحه Devices بروید ، دکمه Advanced را کلیک کنید ، و سعی کنید Amount of disk space را اضافه کنید.

 

18- آهنگ ها انتخاب کنید

حتی اگر Player 40 گیگا بایتی داشته باشید ، باز هم بعید است بتوانید تمام آهنگ ها ، فیلم ها و عکس های خود را داخل آن جای دهید . اگر گزینه سنکرون خودکار را فعال کرده باشید ، WMP موسیقی را نسبت به عکس و عکس را نسبت به فیلم اولویت می دهد . بدون وصل کردن دستگاه به سیستم هم می توانید آهنگ هایی را تعیین کنید که دوست دارید به دستگاهتان منتقل شوند. کافی است هر آهنگی را که دوست دارید ، به صفحه Sync بیندازید تا هروقت دستگاه را وصل کردید ، به طور خودکار از این صفحه به دستگاه منتقل شوند .

19- حذف برنامه

اگر فکر می کنید نسخه 9را بیشتر از 10دوست دارید ، می توانید WMP10 را از سیستم حذف کنید . البته لازم نیست نسخه قبلی را مجددا نصب کنید . اگر سرویس پک2 را نصب کرده باشید ، باید ابتدا گزینه Show updates در بالای لیست را علامت بزنید . تنها عیب این کار این است که نما توانید آهنگ های حفاظت شده را با نسخه های قبلی پخش کنید . چون WMP10 از DRM متفاوتی استفاده می کند .

 

 

 

 

 

VCDCutter                                چيست؟

نرم افزاري است براي ويرايش و تبديل فايل هاي ويديويي. اگر قصد داريد قسمت هايي از يك فيلم را حذف كنيد، صداي آن را جدا كنيد يا يك موزيك جايگزين صداي متن فيلم كنيد و....

VCDCutter انتخابي است مناسب براي كساني كه مي خواهند در كمترين زمان به سادگي هرچه تمام تر ويرايش هاي ساده اي را بر روي فايل هاي ويديويي انجام دهند. امكان تبديل فرمت يكي از امكانات ديگر اين نرم افزار است. البته توجه داشته باشيد كه بايد از VCDCutter رجيستر شده استفاده كنيد زيرا در غير اين صورت تنها مي توانيد 7 ثانيه از فيلم را ويرايش كنيد .

گرفتن عكس از فيلم

شما مي توانيد هر زمان كه بخواهيد از صحنه هاي مورد نظر فيلم خود عكس بگيريد . براي اين منظور كافي است بر روي آيكون دوربين عكاسي كليك كنيد و يا دكمه F4 بزنيد. لازم به ذكر است كه عكس هاي گرفته شده در دايركتوري محل نصب برنامه ذخيره مي شود كه البته مي توانيد آن را تغيير دهيد براي اين منظور در منوي view گزينه option را انتخاب كرده (و يا دكمه F3 ) را بزنيد. و در setting آدرس دايركتوري مورد نظر خود را وارد كنيد. در صورتي كه مي خواهيد عكس گرفته شده را با پسوند jpg ذخيره كنيد در option زبانه extract را باز كرده و گزينه save az jpg را انتخاب كنيد. همچنين در صورتي كه گزينه extract 2*2 frames into one big frames را انتخاب كنيد 4 عكس پشت سر هم به فاصله يك فريم از فيلم گرفته مي شود كه در يك صفحه به صورت 2*2 نمايش داده مي شود.

امكان بريدن يك تكه كليپ دلخواه از فيلم

براي اين منظور ابتدا بايد يك فايل ويدئويي را باز كنيم . حال بايد ابتدا و انتهاي كليپي را كه قصد برش آن را داريم مشخص كنيم براي اين منظور به ابتداي كليپ دلخواه خود رفته clip mark in يا F5 را مي زنيم. سپس در نقطه انتهايي كليپ دلخواه خود clip mark out يا F6 را مي زنيم. فاصله بين اين دو مارك در نوار زمان نما علامت مي خورد. حال بايد add to clip list يا F6 را بزنيم در اين صورت شما در clip list ، كليپ خود را مي بينيد. در صورتي كه قصد داريد تكه كليپ ديگري را از فيلم بريده و به اين كليپ اضافه كنيد بار ديگر به ابتداي كليپ دوم رفته و به همان شكل بالا كليپ دوم را نيز مارك زده و باز هم با add to clip list را مي زنيم تا به ليست كليپ هاي ما اضا فه شود.باز هم اگر بخواهيد مي توانيد كليپ ديگري را ببريد و در نهايت كليپ هاي خود را به عنوان يك كليپ واحد ذخيره كنيد. براي اين منظور make clip يا F8 را بزنيد. كليپ ساخته شده در دايركتوري مشخص شده كه در بالا توضيح داده شد ذخيره مي شود.

جداسازي صدا از تصوير

 براي جداسازي صدا از فايل هاي ويدئويي بايد در منوي tools گزينه splite system stream to M1v,Mp3 را انتخاب كنيد. در قسمت Sourse MPG file name دايركتوري فايل ويدئويي مبدا و در Destination dir to save m1v, mp3 محل ذخيره فايل صوتي مقصد مشخص خواهد شد(mp3 مربوط به فايل هاي صوتي و m1v مربوط به فايل هاي تصويري) . حال بايد بر روي splite now كليك كيند. حال در دايركتور مشخص شده توسط شما يك فايل mpg كه فاقد صدا است و يك فايل mp3 ايجاد شده است.

تركيب فايل هاي صوتي و تصويري

از منوي tools گزينه Mplex M1v,Mp3 To System Stream را برگزينيد. كادر زير باز خواهد شد:

حال در كادر باز شده يك فايل ويدئويي كه پسوند آن بايد حتما mpg باشد و يك فايل صوتي و در قسمت Destination محل ذخيره فايل مقصد مشخص شود. و سپس بر روي Mplex Now كليك كنيد.

تقسيم يك فايل ويديويي به چند فايل كوچكتر

از منوي tools گزينه Divid mpeg to multy-small parts را انتخاب كنيد. پس از مشخص كردن فايلي كه مي خواهيد به قطعات كوچكتر تقسيم كنيد،دايركتوري جهت فايل هاي توليدي، تعداد قطعات، و نوع فايل نهايي بر روي Divid Now كليك كنيد.

تبديل فرمت:

براي تبديل فرمت فايل هاي ويديويي گزينه VCD Convert را از منوي Tools انتخاب كنيد.پس از مشخص كردن فايل ويديويي مورد نظر ، دايركتوري مقصد و نوع فايل نهايي convert را بزنيد.

 

 

تبديل به فرمت Mpg:

براي اين منظور از منوي Tools گزينه 'file convert AVI => Mpeg را انتخاب كنيد. مشخص است كه بايد فايل مبدا را مشخص كنيد .همچنين بايد محل ونام فايل مقصد را با پسوند mpg وارد كنيد. و با انتخاب گزينه هاي دلخواه convert now را بزنيد.

تبديل به فرمت AVI

گزينه Converter Movie = AVI جهت تبديل فرمت هاي DAT , MPG به AVI مي باشد. پس از مشخص كردن فايل مبدا و وارد كردن نام و پسوند فايل مقصد بر روي convrt كليك كنيد.پس از مشخص كردن ابعاد ، ميزان فشردگي و نوع آن و... ok كنيد.

 

 

+ نوشته شده توسط رمضانپور گنجه در یکشنبه پانزدهم دی 1387 و ساعت 11:40 |


Powered By
BLOGFA.COM